Zarobki w Europie według krajów: gdzie płaca jest najwyższa, a gdzie pieniądze sięgają najdalej

Średnia krajowa w Europie: skąd się bierze przepaść w unijnych statystykach

Według Eurostatu, średni koszt pracy za godzinę w całej UE wyniósł w 2025 roku 34,9 EUR. Ta jedna liczba skrywa jednak ogromne rozpiętości. W 2025 roku godzinowe koszty pracy wahały się od 12,0 EUR w Bułgarii do 56,8 EUR w Luksemburgu. Żadnej decyzji dotyczącej konkretnego kraju nie powinno się opierać wyłącznie na unijnej średniej.

Część tego kosztu nigdy nie trafia do pracownika w postaci wypłaty. W całej UE w 2025 roku koszty pozapłacowe, głównie składki na ubezpieczenia społeczne płacone przez pracodawców, stanowiły 24,8% całkowitych kosztów pracy (25,6% w strefie euro). Udział ten różnił się znacznie w zależności od kraju: Francja miała najwyższe obciążenie pozapłacowe, 32,3%, a Szwecja 31,7%. Na drugim końcu skali Rumunia odnotowała jedynie 4,8%, Litwa 5,5%, a Malta 5,8%.

Zarobki w Europie: mediana godzinowa kraj po kraju

Badanie struktury wynagrodzeń Eurostatu, obejmujące przedsiębiorstwa zatrudniające 10 lub więcej pracowników i wyłączające rolnictwo, administrację publiczną, gospodarstwa domowe oraz organizacje eksterytorialne, wykazało następujące mediany wynagrodzeń godzinowych brutto w euro w 2022 roku:

Najwyższe mediany wynagrodzeń godzinowych: - Dania: 29,8 EUR - Luksemburg: 24,0 EUR - Belgia: 23,8 EUR - Irlandia: 20,3 EUR - Niemcy: 19,4 EUR - Finlandia: 19,3 EUR - Szwecja: 19,3 EUR - Holandia: 19,0 EUR

Najniższe mediany wynagrodzeń godzinowych: - Bułgaria: 4,1 EUR - Rumunia: 5,6 EUR - Węgry: 5,7 EUR - Portugalia: 6,2 EUR - Chorwacja: 6,8 EUR - Polska: 6,9 EUR

W wartościach nominalnych, w euro, najwyższa krajowa mediana była 7,4 razy wyższa od najniższej, wynika z danych Eurostatu.

Gdzie pensje sięgają najdalej: liczy się siła nabywcza

Nominalne liczby to tylko część obrazu. Gdy Eurostat zastosuje standard siły nabywczej (PPS), jednostkę, która eliminuje różnice w poziomie cen między krajami, ranking się zmienia.

Mediana wynagrodzeń godzinowych brutto w PPS (2022): - Dania: 22,4 PPS - Belgia: 21,3 PPS - Luksemburg: 18,4 PPS - Niemcy: 17,3 PPS - Irlandia: 17,0 PPS

W przeliczeniu na PPS przepaść znacznie się zmniejsza: najwyższa krajowa mediana była 3,3 razy wyższa od najniższej, podczas gdy w euro różnica wynosiła 7,4 razy. Belgia, która w ujęciu nominalnym zajmowała trzecie miejsce, w PPS awansuje na drugie. Luksemburg, nominalnie drugi, spada na trzecie miejsce, co oznacza, że jego wysokie nominalne wynagrodzenie częściowo odzwierciedla wyższe lokalne ceny.

Na dole rankingu PPS Eurostat odnotował: Bułgarię (6,7 PPS), Portugalię (7,4 PPS), Węgry i Łotwę (po 8,9 PPS), Chorwację (9,4 PPS), Słowację (9,7 PPS), Grecję (9,8 PPS) i Rumunię (9,9 PPS).

Niskie zarobki: gdzie to norma, a gdzie rzadkość

Eurostat definiuje osoby o niskich zarobkach jako pracowników zarabiających dwie trzecie lub mniej krajowej mediany wynagrodzeń godzinowych brutto. W 2022 roku do tej grupy należało 14,7% pracowników w UE, mniej niż 15,2% w 2018 roku.

Kraje z najwyższym udziałem osób o niskich zarobkach w 2022 roku: - Bułgaria: 26,8% - Rumunia: 23,9% - Łotwa: 23,3% - Grecja: 21,7% - Estonia: 21,2% - Cypr: 20,0%

Kraje z najniższym udziałem: - Portugalia: 1,8% - Szwecja: 4,1% - Finlandia: 6,5% - Włochy: 8,8% - Słowenia: 9,4% - Francja: 9,7% - Dania: 9,7%

Ponieważ próg niskich zarobków jest definiowany względem mediany danego kraju, a nie jednego wspólnego dla całej UE poziomu odniesienia, niski odsetek nie musi oznaczać wysokich zarobków w wartościach absolutnych. 1,8% udziału osób o niskich zarobkach w Portugalii współistnieje z medianą wynagrodzenia godzinowego na poziomie 6,2 EUR. Definicja jest z założenia względna.

Co z tego wynika dla osób szukających pracy

Dla każdego, kto rozważa pracę w innym europejskim kraju, liczby skorygowane o PPS są bardziej wiarygodnym punktem wyjścia. Porównanie euro za euro przecenia realną przewagę rynków nominalnie lepiej płacących, gdy koszty życia się różnią. Dane Eurostatu pokazują, że po uwzględnieniu cen różnica między najwyższą i najniższą wartością zmniejsza się z 7,4 razy do 3,3 razy.

Dane obejmują konkretny zestaw krajów i sektorów; liczby dotyczące zarobków pochodzą z 2022 roku, a kosztów pracy z 2025 roku, a obie serie pochodzą z zharmonizowanych badań Eurostatu. Warto traktować je jako wskazanie trendu, a nie gwarancję konkretnego wynagrodzenia na danym stanowisku.

Przeglądaj oferty pracy w całej Europie na NewLuxJob, aby zobaczyć, co aktualnie proponują pracodawcy na różnych rynkach.

Źródło: Eurostat, Wages and labour costs (dane wyekstrahowane 31 marca 2026)